X
تبلیغات
نماشا
رایتل
..:: محــــــــــیـــط ســـــبـــــــز (منابع طبیعی و محیط زیست) ::..
تعداد بازدید ها: 592808

 

در حال ویرایش متن


لطفا تا اتمام ویرایش شکیبا باشید.


سایتیس چیست؟


سایتیس (کنوانسیون منع تجارت  گونه های گیاهی و جانوری در معرض خطر انقراض) در سال 1973 برای برخی از گونه های در خطر انقراض در برابر بهره برداری بی رویه از طریق کنترل و برقراری محدودیت هایی در تجارت (صادرات و واردات )  آن ها در واشنگتن به تصویب رسید که دارای یک مقدمه، 25 ماده و 3 ضمیمه می باشد و هم اکنون 160 کشور را به عنوان عضو رسمی دارد.


این کنوانسیون یکی از مهم ترین کنوانسیون های بین المللی محیط زیست در راستای حفظ تنوع زیستی جانوران و گیاهان می باشد.


کشور جمهوری اسلامی ایران در سال 1355 به عضویت این کنوانسیون درآمد و مرجع ملی آن سازمان حفاظت محیط زیست    می باشد.


کنترل ورود و خروج گونه ها و وضعیت آنها، اطمینان از استفاده  ازگونه ها به مقاصد انسانی ،  صدور تائیدیه، پیشنهاد برای انظمام یا خروج گونه ها ار ضمائم، شرکت فعال در کمیته ها و پرداخت حق عضویت  از تعهدات کشورها می باشد


گونه ها برحسب اهمیت و درجه قریب الوقوع بودن انقراض آن ها در یکی از فهرست های 3 گانه ضمائم درج و تجارت آن ها طبق مقررات تحت کنترل قرار  می گیرد:


ضمیمه I:  تمام گونه های درمعرض خطر انقراض را در برمی گیرد و تجارت این دسته از گونه ها تحت کنترل شدید قرار دارد تا بقای آنها بیشتر به خطر نیافتد. صدور مجوز برای این گونه ها تنها در شرایط خاص انجام پذیر است.


ضمیمه II: گونه هایی را در بر می گیرد که چنانچه تجارت آن ها تحت کنترل و نظارت جهانی قرار نداشته باشد بزودی در خطر انقراض قرار خواهند گرفت.


 ضمیمه III: دربرگیرنده گونه هایی است که هر کشور متعاهدی به علت وضعیت خاص برخی از گونه ها در قلمرو ملی علاقه مند به اعمال مقررات کنوانسیون برای این گونه ها بوده و برای کنترل آن ها به همکاری های جهانی نیازمند هستند.


چرا سایتیس مورد نیاز است؟  

       

هدف این کنوانسیون اطمینان در این مورد است که تجارت جهانی نمونه های جانوران و گیاهان وحشی بقای آن را تهدید نمی کند.


سایتیس چگونه عمل می کند؟


سایتیس با تحت کنترل قرار دادن تجارت بین المللی در نمونه هایی از گونه های انتخابی در جهت کنترل های خاص عمل می نماید. کل واردات، صادرات، صادرات مجدد و جابجایی آن دسته از گونه هایی که تحت پوشش  کنوانسیون هستند، باید مورد تایید یک سیستم صدور مجوز قرار گیرد.


از مدارک لازم برای ورود و صدور گونه ها می توان به : مشخصات کامل و نشانی وارد و صادر کننده، نام کشورهای مبداء و مقصد، نام دقیق و علمی گونه و مشخصات آن، تعداد، قصد از ورود و خروج، مجوز سایتیس کشور مبداء، تائیدیه سازمان دامپزشکی مبنی بر سالم بودن  گونه و ارائه مدرکی دال بر صلاحیت نگهدارنده می توان اشاره نمود. بر اساس قوانین شکار و صید و حفاظت و بهسازی محیط ، کسانی که بدون اخذ مجوز مبادرت به ورود و خروج و تجارت غیر قانونی جانوران وحشی نمایند مشمول مجازات و جریمه نقدی خواهند بود.


کنوانسیون به دلیل اهداف و وظایف آن دارای ماهیت اجرائی، فنی و حقوقی و به لحاظ برخورداری از یک سیستم نظارت و کنترل تجارت گونه ها در گمرکات و مرزها و تعهد یاتا(IATA) در رعایت مقررات آن و اطمینان از صدور مجوز حمل و نقل برای گونه ها دارای ضمانت اجرائی مناسبی است.


                      گونه های ضمیمه شماره I:

نام فارسی

نام علمی

خرس سیاه

Ursus thibetanus

شنگ

Lutra lutra

یوز پلنگ

Acinonyx jubatus

کاراکال

Caracal caracal

شیر ایرانی

Panthera-leo persicus

پلنگ

Panthera pardus

گوزن زرد ایرانی

Dama mesopotamica

پلیکان پاخاکستری

Pelecanus crispus

شاهین

Falco pelegrinoides

بحری

Falco peregrinus

عقاب شاهی

Aquila heliaca

درنای سیبری

Grus leucogeranus

هوبره

Chlamydotis undulata

تمساح مردابی

Crocodylus palustris

لاک پشت دریایی سبز و عقابی

Chelonia mydas

Eretmochelys imbricata

بزمجه بیابانی

Varanus griseus

افعی البرزی

Vipera ursinii

 

از جمله گونه های جانوری ایران که در ضمیمه II کنوانسیون سایتیس قرار دارد می توان به موارد زیر اشاره نمود:

 

نام فارسی

نام علمی

گرگ

Canis lupus

خرس قهوه ای

Ursus arctos

گربه جنگلی

Felis chaus

گربه شنی

Felis margarita

سیاه گوش

Lynx lynx

گور ایرانی

Equus onager

بالابان

Falco cherrug

عروس غاز

Branta ruficollis

اردک سرسفید

Oxyura leucocephala

درنای معمولی

Grus grus

درنای طناز

Anthropoides virgo

لاک پشت های زمینی

Testudinidae spp.

سوسمارهای  خاردم

Uromastyx spp.

کفچه مار

Naja oxiana

افعی خالدار

Vipera wagneri

تاس ماهی روسی

Acipenser guldenstaedti

 

کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های حیوانات و گیاهان وحشی که در معرض خطر نابودی قرار دارند.


 دول متعاهد


 با شناخت آنکه حیوانات و گیاهان وحشی با گونه های متنوع و زیبای خود جز غیر قابل جانشینی از سیستمهای مختلف طبیعی کره زمین را تشکیل می دهند که بایستی برای نسل حاضر و نسلهای آینده حفظ و نگهداری کردند.


 و با آگاهی به ارزش روز افزون حیوانات و گیاهان وحشی از جنبه های زیبایی علمی ، فرهنگی ، هنری و تفریحی و اقتصادی .


 و با شناخت آنکه افراد و دول بایستی بهترین محافظان گیاهان و جانوران وحشی خود باشند.


و به علاوه با شناخت این اصل که همکاری بین المللی برای حفظ بعضی از گونه های گیاهان و حیوانات وحشی علیه بهره برداری بی رویه از طریق تجارت بین المللی امری حیاتی و لازم می باشد.


 و با اعتقاد به اینکه بایستی اقدامات مناسبی بدین منظور انجام شود ، در موارد زیر توافق نمودند.


ماده 1

 تعاریف :

به جز در مواردی که فحوای عبارت معنی دیگری را ایجاب نماید از لحاظ کنوانسیون حاضر:


الف – “ گونه ” یعنی هر گونه – گونه فرعی و یا جمعیت آنها که از لحاظ جغرافیایی مجزا می باشند.


ب – “ نوع ” یعنی :

  1. هر نوع حیوان یا گیاه اعم از زنده و مرده .
  2. در مورد یک حیوان – برای گونه های مذکور در ضمیمه های یک و دو هر قسمت یا مشتقات گونه که به آسانی قابل تشخیص باشد و برای گونه های مذکور در ضمیمه شماره سه هر قسمت با مشتقات گونه که به آسانی قابل تشخیص باشد.
  3. در مورد گیاه . برای گونه هایی که در ضمیمه یک ذکر شده هر قسمت و یا مشتقات گونه که به آسانی قابل تشخیص باشد و برای گونه های ضمیمه دوم و سوم هر قسمت یا مشتقات گونه که به آسانی قابل تشخیص باشد و در ضمائم دوم و سوم با ارتباط به آن گونه ها ذکر شده است .

ج – “ تجارت ” یعنی صدور – صدور مجدد – ورود و وارد کردن از طریق دریا

د – “صدور مجدد” یعنی صدور هر نوعی که قبلا وارد گردیده است .

ه – “ورود از طریق دریا” یعنی حمل هر نوعی از گونه ها به داخل یک دولت که از آنهایی که تحت حاکمیت هیچ کشوری نمی باشد گرفته شده است .

و – “ مقام علمی ” مقام علمی و ملی که طبق ماده نه انتخاب و منصوب می گردد.

ز – “ مقام اداری ” مقام امور اداری و ملی که طبق ماده نه انتخاب و منصوب می گردد.

ح – “ طرف ” به معنای دولتی است که این کنوانسیون در آن مجری می باشد.


ماده 3


 اصول کلی :


1- ضمیمه یک شامل :


کلیه گونه هایی می باشد که در معرض نابودی بوده و می توان در حال و آینده با تجارت در آنها اثر گذارد. تجارت در انواع این گونه ها بایستی از مقررات شدیدی تبعیت نماید تا بقا آنها بیش از این در معرض خطر نیفتد و تنها در موارد استثنایی مجاز باشد.


2- ضمیمه دو شامل :


الف – کلیه گونه هایی که فعلا در معرض خطر انقراض نسل نمی باشند ولی ممکن است دچار این خطر بشوند مگر آنکه تجارت در انواع این گونه ها تحت مقررات خاص شدیدی انجام شود تا از بهره برداری هایی که بقای آنان را به مخاطره می اندازد جلوگیری شود.


ب – گونه های دیگری که باید تابع مقررات خاصی باشند تا انواع گونه های مذکور در بند فرعی الف ماده به نحو موثری کنترل شود.


3- ضمیمه سه شامل تمام گونه هایی است که هر یک از طرفین این کنوانسیون در محدوده صلاحیت قانونی خویش به منظور جلوگیری یا محدود کردن بهره برادری از آن گونه ها را نام می برد که از نظر کنترل تجارت نیاز به همکاری طرحهای دیگر دارد.


4- طرحها نباید جز به موجب مقررات کنوانسیون حاضر اجازه تجارت انواع گونه های مذکور در ضمائم یک و دو و سه را بدهند.


ماده  3


مقررات تجارت در انواع گونه های مذکور در ضمیمه یک .


1- تجارت در انواع گونه های مذکور در ضمیمه یک باید طبق مقررات این ماده انجام گیرد.

2- صدور هر نوع از گونه های مذکور در ضمیمه یک باید با کسب اجازه قبلی و ارائه پروانه صدور انجام پذیرد. منحصرا پس از احراز شرایط ذیل پروانه صدور برای متقاضی صادر خواهد گردید


الف – مقام علمی دولت صادرکننده تایید نماید که این امر برای بقای آن گونه بخصوص مضر نخواهد بود.


ب – مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد گردد که نوع مزبور بر خلاف قوانین حفاظت گیاهان و جانوران آن دولت تحصیل نشده است .


ج – مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد شود که هر نوع زنده به نحوی آماده و حمل خواهد شد. که خطر صدمه دیدن و بیماری آن نوع زنده و رفتار ظالمانه نسبت به آن حداقل باشد.


د – مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد شده باشد که پروانه لازم برای ورود آن صادر شده است .


3-    برای ورود هر گونه از گونه های مذکور در ضمیمه یک بایستی قبلا پروانه ورود تحصیل و پس از ارائه پروانه ورود و همچنین پروانه صدور یا گواهی صدور مجدد مجاز به اقدام خواهند نمود پروانه ورود تنها پس از احراز شرایط ذیل صادر خواهد گردید.


الف – مقام علمی دولت واردکننده اعلام نماید که وارد نمودن برای مقاصدی است که بقای گونه مربوطه لطمه ای وارد نخواهد آورد.


ب – مقام علمی دولت واردکننده متقاعد شود که تحویل گیرنده احتمالی حیوان یا گیاه زنده دارای تجهیزات مناسب برای نگهداری و مراقبت از آن می باشد.


ج – مقام اداری دولت واردکننده متقاعد گردد که از آن موجود در درجه اول برای مقاصد تجاری استفاده نخواهد شد.


4- صدور مجدد هر نوع از گونه های موضوع ضمیمه یک باید با کسب اجازه قبلی و ارائه پروانه صدور مجدد انجام شود. پروانه صدور مجدد با احراز شرایط ذیل صادر خواهد گردید:


الف – مقام اداری دولت صادرکننده مجدد متقاعد شود که در مورد ورود نوع مربوطه مقررات این کنوانسیون اعمال گردیده است .

ب – مقام اداری دولت صادرکننده مجدد متقاعد شود که هر نوع زنده به نحوی آماده و حمل خواهد شد که خطر صدمه دیدن و بیماری آن نوع زنده و رفتار ظالمانه نسبت به آن حداقل باشد.


ج – مقام اداری دولت صادرکننده مجدد متقاعد شود که پروانه ورود برای هر نوع زنده صادر شده است .


5-    وارد کردن هر نوع از گونه های مذکور در ضمیمه یک از طریق دریا باید با اخذ پروانه از مقام اداری دولت واردکننده انجام گیرد. این پروانه تنها پس از احراز شرایط ذیل صادر خواهد شد:


الف – مقام علمی دولت واردکننده تایید نماید که وارد کردن یک نوع زنده بقای نسل آن را به خطر نخواهد انداخت .


ب – مقام اداری دولت واردکننده متقاعد شود که تحویل گیرنده احتمالی حیوان یا گیاه زنده تجهیزات مناسب را جهت مراقبت و ماوای آن در اختیار دارد.


ج – مقام اداری دولت واردکننده متقاعد گردد که از نوع زنده در درجه اول برای مقاصد تجاری استفاده نخواهد شد.


ماده 4


مقررات تجاری در انواع گونه های مذکور در ضمیمه دو:


1-  تجارت در انواع گونه های مذکور در ضمیمه دو باید طبق مقررات این ماده انجام گیرد:


2-  صدور هر نوع از گونه های مذکور در ضمیمه دو باید با کسب اجاره قبلی و ارائه پروانه صدور انجام گیرد. منحصرا پس از احراز شرایط ذیل پروانه صدور برای متقاضی صادر خواهد گردید:


الف – مقام علمی دولت صادرکننده تایید نماید که صدور گونه ها برای بقای آنها خطری نخواهد داشت .


ب – مقام اداری دولت صادرکننده تایید نماید که آن نوع زنده بر خلاف قوانین حفاظت حیوانات و گیاهان آن دولت تحصیل نشده است .


ج- مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد شود که هر نوع زنده به نحوی آماده و حمل خواهد شد که خطر صدمه دیدن و بیماری آن نوع زنده و رفتار ظالمانه با آن به حداقل کاهش یابد.


3-  مقام علمی هر یک از دول طرف – تعداد پروانه های صادر شده توسط آن دولت را برای انواع گونه های مذکور در ضمیمه دو و تعداد دقیق صادرات آن گونه ها را * اینگونه از تجارت منظور، وارد کردن انواعی است که قبلا در دولت واردکننده وجود نداشته اند و برای بار اول به آنجا حمل می کردند. توصیه خواهد نمود. هر زمان مقام علمی تشخیص دهد که صدور انواع هر کدام از این گونه ها به منظور حفظ آنها به لحاظ اهمیتی که در نگاهداری خصوصیات طبیعی اکوسیستمهای خویش دارند باید محدود گردند و به این جهت از ضمیمه دو به ضمیمه یک منتقل گردند. به مقام اداری مربوطه اطلاع خواهد داد که اقدامات مقتضی جهت محدود نمودن صدور پروانه های صادراتی انواع آن گونه ها را به عمل آورد.


4-  وارد کردن هر یک از انواع گونه های مذکور در ضمیمه دو مستلزم آن است که قبلا پروانه صدور و یا پروانه صدور مجدد ارائه گردد.


5-  صدور مجدد هر یک از انواع گونه های مذکور در ضمیمه دو بایستی با کسب اجازه قبلی و ارائه پروانه صدور مجدد انجام شود. پروانه صدور مجدد تنها پس از احراز شرایط ذیل صادر خواهد شد:


الف – مقام اداری دولت صادرکننده مجدد متقاعد شود که گونه های مربوطه طبق مقررات کنوانسیون حاضر وارد گردیده است .

ب – مقام اداری دولت صادرکننده مجدد متقاعد گردد که هر نوع زنده به نحوی آماده و حمل خواهد شد که خطر صدمه دیدن و بیماری آن نوع زنده و رفتار ظالمانه نسبت به آن حداقل باشد.


6-  وارد کردن هر نوع از گونه های مذکور در ضمیمه دو از طریق دریا متضمن کسب اجازه قبلی از مقام اداری دولت واردکننده می باشد. پروانه مزبور فقط پس از احراز شرایط ذیل صادر خواهد گردید.


الف – مقام علمی دولت واردکننده تایید نماید که ورود یک نوع زنده بقای نسل آن را به خطر نخواهد انداخت .


ب – مقام اداری دولت واردکننده متقاعد شود که هر نوع زنده به نحوی آماده و حمل خواهد شد که خطر صدمه دیدن و بیماری آن نوع زنده و رفتار ظالمانه نسبت به آن حداقل باشد.


7-  پروانه های مذکور در بند شش ماده حاضر به تایید مقام علمی و پس از مشاوره با سایر مقامات علمی دولت مربوطه یا هرگاه مقتضی باشد پس از مشاوره با مقامات علمی سایر ملل برای مدتهای کمتر از یک سال جهت کلیه انواعی که در طی مدتهای مذکور وارد شده صادر خواهند شد.


ماده 5


مقررات تجارت در انواع گونه های مذکور در ضمیمه سه :


1-  تجارت در انواع گونه های مذکور در ضمیمه سه بایستی طبق مقررات این ماده انجام گیرد.


2-  صدور هر یک از انواع گونه های مذکور در ضمیمه سه از سرزمین هر دولتی که آن نوع را جز ضمیمه سه محسوب می دارد باید با کسب اجازه قبلی و ارائه پروانه صدور انجام پذیرد. پروانه صدور منحصرا پس از احراز شرایط ذیل صادر خواهد گردید.

الف – مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد گردد که نوع مزبور بر خلاف قوانین حفاظت گیاهان و جانوران آن دولت تحصیل نشده است .


ب – مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد شود که هر نوع زنده به نحوی آماده حمل خواهد شد که خطر صدمه دیدن و بیماری آن نوع زنده و رفتار ظالمانه نسبت به آن حداقل باشد.


3-  وارد کردن هر یک از انواع گونه های مذکور در ضمیمه سه به جز در موارد استثنایی موضوع بند چهار این ماده مستلزم آن است که قبلا گواهینامه مبدا ارائه شود و در مواردی که از سرزمین دولتی وارد شود که آن نوع را جز گونه های فهرست سه محسوب داشته مستلزم ارائه پروانه صدور می باشد.


4-  به هنگام صدور مجدد – گواهینامه ای که از طرف مقام اداری دولت صادرکننده مجدد مبنی بر کنترل یا صدور مجدد آن نوع اعطا می شود از نظر دولت واردکننده در حکم آن است که مقررات کنوانسیون حاضر در مورد آن نوع به خصوص اجرا شده است .

ماده 6


پروانه و گواهینامه ها


1-  پروانه ها و گواهینامه هایی که به موجب مواد سه ، چهار، پنج صادر می شود مشمول مفاد ماده حاضر خواهد بود.


2-  هر پروانه صدور شامل اطلاعاتی خواهد بود که در فرم مندرج در ضمیمه چهار مشخص گردیده است مدت اعتبار هر پروانه صدور شش ماه از تاریخ صدور آن می باشد.


3-  هر پروانه یا گواهینامه متضمن عنوان این کنوانسیون . نام و یا مشخصات دیگر مقام اداری صادرکننده آن و شماره کنترلی که توسط مقامات اداری تعیین می گردد ، خواهد بود.


4-  لازم است که روی رونوشتهای پروانه ها و گواهینامه هایی که توسط مقام اداری صادر شده تصریح گردد که صرفا رونوشت می باشد و به هیچ وجه نباید به جز در موارد مصرحه اینگونه رونوشتها به جای نسخه اصلی مورد استفاده قرار گیرند.


5-  برای حمل هر نوع زنده باید پروانه یا گواهینامه جداگانه ای اخذ شود.


6-  مقام اداری دولت واردکننده هر یک از انواع گونه ها می تواند پروانه صدور یا گواهینامه ها صدور مجدد و هر پروانه و ورود مشابه را ضبط یا باطل نماید.


7-  مقام اداری می تواند هرگاه مقتضی بداند علامتی را برای تعیین هویت هر نوع زنده بر روی آن الصاق نماید. در این مورد منظور از “علامت ” هر نوع علامت چاپی محو نشدنی . مهر سربی و یا سایر طرق و وسائل مناسب برای مشخص کردن یک نوع می باشد که به نحوی باید طرح و استفاده گردد که جعل و یا تقلید از آن حتی الامکان نامیسر باشد.


ماده 7


معافیتها و سایر مقررات خاص مربوط به تجارت


1-  مقررات مواد سه ، چهار و پنج به عبور دادن یا انتقال انواع از یک کشتی به کشتی دیگر در سرزمین یک طرف متعاهد تا زمانی که انواع تحت کنترل گمرک باشند ، تسری نخواهد داشت .


2-  در صورتی که مقام اداری دولت صادرکننده و یا دولت صادرکننده مجدد متقاعد شود که یک نوع از گونه ها قبل از شمول مقررات این کنوانسیون تحصیل شده و گواهینامه ای مبنی بر تایید این امر صادر نماید مقررات مواد سه ، چهار و پنج شامل آن نوع نخواهد شد.


3-  مقررات مواد سه ، چهار و پنج شامل حیوانات خانگی متعلق به افراد نمی گردد مگر در موارد ذیل :


الف- در صورتی که صاحب یکی از گونه های مذکور در ضمیمه یک آن نوع را خارج از سرزمینی که در آن اقامت دائمی دارد تحصیل و به مملکت خویش حمل نموده باشد.


ب – هرگاه آن نوع در ضمیمه دوم ذکر شده باشد.


1-  در صورتی که انواع مزبور خارج از سرزمین محل اقامت صاحب آن تحصیل شده و به کشور دیگری منتقل شده باشند.


2-  به کشور محل اقامت دائم صاحب آن حمل شده باشد.


3-  در کشوری که انتقال حیوان وحشی در انجام گرفته بایستی پروانه لازم برای صدور هر یک از انواع اخذ شود مگر آنکه مقام اداری متقاعد شود که این انواع قبل از شمول مقررات کنوانسیون حاضر تحصیل شده اند.


4-  انواع گونه های حیوانات مذکور در ضمیمه یک که به طور زنده شکار شده و برای مقاصد تجاری پرورش یافته اند و همچنین گیاهانی که در ضمیمه یک ذکر شده اند و به روشهای مصنوعی برای مقاصد تجاری تکثیر یافته اند جز انواع ضمیمه دو محسوب خواهند گردید.


5-  هرگاه مقام اداری دولت صادرکننده متقاعد شود که هر یک از انواع گونه های حیوانات یا اجزا آنها به طور زنده شکار شده و پرورش یافته و یا هر یک از انواع گیاهان و یا اجزا آنها به طرق مصنوعی پرورش یافته گواهینامه صادره از طرف وی به جای پروانه ها و یا گواهینامه های مذکور در مواد سه ، چهار و پنج پذیرفته خواهد شد.


6-  مقررات مواد، سه ، و چهار و پنج در مورد هدایا و تعویض انواع توسط دانشمندان و یا موسسات علمی در مورد مجموعه های گیاهی ، نمونه های خشک شده موزه ها نهالها و سایر موجودات زنده گیاهی که دارای موافقت مقام اداری ذیربط باشند. صدق نمی نماید.


7-  به منظور تسهیل امور ذیل مقام اداری هر دولتی می تواند شرایط مقرر در مواد سه و چهار و پنج را در مورد گونه هایی که در باغهای وحش و سیرکها، نمایشگاه حیوانات و گیاهان و بالاخره در سایر نمایشگاههای سیار می باشند اجرا ننماید مشروط بر اینکه .


الف – وارد یا صادرکننده ، کلیه اطلاعات مربوط به این گونه ها را در اختیار مقام اداری ذیربط قرار دهد.


ب – انواع مربوطه جز دسته های معینه در بندهای دوم و پنجم این ماده باشند.


ج – مقام اداری متقاعد گردد که کلیه تجهیزات و پیش بینیهای لازم برای جلوگیری از خطر جانی و تولید ناراحتی و رفتار ظالمانه در ضمن حمل و نگاهداری آن انواع به عمل آمده است .


ماده 8


اقداماتی که دول طرف مکلف به انجام آن هستند.


1-    کلیه دول طرف اقدامات لازم را برای ایجاد مقررات این کنوانسیون و جلوگیری از تجارت گونه ها بر خلاف مقررات آن معمول خواهند داشت . این اقدامات عبارت خواهد بود از:


الف – قابل مجازات دانستن تجارت یا مالکیت این گونه ها.


ب – انجام همکاریهای لازم برای مصادره و عودت این گونه ها به کشور صادر کنند.


2-    علاوه بر اقداماتی که طبق بند اول ماده حاضر باید انجام شود هر دولت طرف این کنوانسیون می تواند هرگاه ضروری بداند تصمیماتی را برای جبران خساراتی که در نتیجه مصادره یک نوع تجارت شده بر خلاف مقررات این کنوانسیون به وجود می آید اتخاذ نمایند.


3-    کلیه دول متعاهد حتی الامکان اهتمام خواهند ورزید که انجام تشریفات مربوطه به تجارت گونه ها در حداقل مدت ممکنه صورت گیرد. به این منظور بنادری که برای ترخیص گونه ها مورد استفاده قرار خواهند گرفت مشخص شده و کلیه پیش بینیهای لازم برای تقلیل خطر و جلوگیری از رفتار غیر مناسب خواهد شد.


4-    چنانچه نوعی طبق پیش بینیهای مذکور در بند اول این ماده توقیف و ضبط گردد.


الف – نوع توقیف شده به مقام اداری دولت توقیف کننده واگذار خواهد شد.


ب – مقام اداری پس از مذاکره به مقامات دولت صادرکننده می تواند آن نوع را به خرج کشور مربوطه عودت داده یا به مراکز حمایت انواع و سایر محلهای مناسب و منطبق با شرایط این کنوانسیون انتقال دهد.


ج – مقام اداری در صورت تمایل می تواند نظر مقام علمی را جویا شده و یا چنانچه مقتضی بداند با دبیرخانه برای تسهیل اقدامات ردیف (ب) این بند و یا درباره مراکز حمایت و سایر محلها مشورت نماید.


5-    منظور از مراکز حمایت انواع موضوع بند چهار این ماده موسساتی هستند که صرفا توسط مقامات اداری برای تامین رفاه انواع زنده مخصوصا انواع که توقیف و ضبط شده اند به وجود می آید.


6-    هر یک از دول طرف نکات مربوط به تجارت انواع گونه های مذکور در ضمائم یک و دو و سه را به قرار ذیل ثبت خواهند نمود:

الف – نام و نشانی واردکنندگان و صادرکنندگان .


ب – تعداد و نوع پروانه ها و گواهینامه های صادره ، کشورهایی که در آنها داد و ستد انجام شده ، کمیت و نوع گونه های مذکور در ضمائم یک و دو و سه و در مواردی مقتضی اندازه و جنسیت نوع مورد بخت .


7-    هر یک از دول طرف هر چند گاه یک بار گزارشی درباره نحوه اجرای این کنوانسیون توسط آن دولت را تهیه و ضمن آن مراتب ذیل را به دبیرخانه اطلاع خواهند داد:


الف – گزارش سالانه که حاوی خلاصه ای از اطلاعات مندرج در ردیف (ب ) بند شش این ماده خواهد بود.


ب – گزارشی که هر دو سال یک بار تهیه شده و حاوی نکات لازم در مورد اقدامات اداری و و قوانینی که برای اجرای مقررات این کنوانسیون وضع گردیده خواهد بود.


8-    اطلاعات مذکور در بند هفت این ماده چنانچه منافاتی با مقررات دولت متعاهد مربوطه نداشته باشد در اختیار عموم گذاشته خواهد شد.


ماده 9


1-  مقامات اداری و علمی ، هر یک از دول طرف در جهت اجرای مقررات این کنوانسیون افراد ذیل را به عنوان مسئول امور منصوب خواهند نمود:


الف – یک یا چند مقام مسئول امور اداری واجد صلاحیت برای صدور پروانه ها یا گواهینامه ها به نیابت از طرف دولت مربوط خود.


ب – یک یا چند مقام مسئول امور علمی .


2-  هر دولتی که سند تصویب قبولی یا الحاق خود را به دولت نگهدارنده تسلیم نماید در همان زمان می تواند مقام اداری را که به نیابت آن دول حق مکاتبه و تماس با دول طرف دیگر و دبیرخانه را خواهد داشت معرفی نماید.


3-  طبق مقررات این ماده هر تغییری در انتصابات یا اعطای اختیارات به افراد باید توسط طرف متعاهد مربوطه جهت اطلاع سایر دول متعاهد به اطلاع دبیرخانه رسانیده شود.


4-  هر مقام اداری مذکور در بند دو این ماده در صورت تقاضای دبیرخانه یا مقام اداری سایر دول متعاهد باید در خصوص طرح لاک و مهرها یا سایر مواردی که برای اعتبار پروانه ها و گواهینامه ها به کار می روند – اطلاعاتی را در اختیار آنان بگذارد.


ماده 10


تجارت با دول غیر عضو تجارت انواعی که از سرزمین دول غیر متعاهد وارد و یا به آنها صادر می گردند بر طبق مدارکی که توسط افراد ذیصلاح آن دولتها صادر می شود و اصولا با الزامات کنوانسیون حاضر برای صدور پروانه ها و گواهینامه ها مطابقت دارد انجام خواهد گرفت و این مدارک برای کلیه دول متعاهد قابل قبول خواهد بود.


ماده 11


کنفرانسهای دول متعاهد


1-    دبیرخانه قبل از پایان دو سال از آغاز اجرای این کنوانسیون از کلیه دول متعاهد برای شرکت در کنفرانس دعوت خواهد نمود.


2-    پس از اختتام اولین کنفرانس – کنفرانسهای منظمی حداقل هر دو سال یک بار تشکیل خواهد گردید مگر آنکه در کنفرانس نخست تصمیم دیگری در این مورد اتخاذ شده باشد. کنفرانسهای فوق العاده نیز به موجب تقاضای کتبی حداقل یک سوم از دول عضو در موارد فوق العاده تشکیل خواهد شد.


3-    نحوه اجرای کنوانسیون در جلسات عادی و فوق العاده مورد تجدید نظر قرار گرفته و در موارد ذیل تصمیماتی گرفته خواهد شد:


الف – وضع مقرراتی که به موجب آنها اختیاراتی به دبیرخانه جهت انجام وظایف محوله تفویض خواهد شد.


ب – بررسی ، تغییر یا اصلاح اسامی انواع مذکور در زمینه یک و دو طبق مقررات ماده پانزده .


ج – مطالعه و بررسی پیشرفتهای حاصله در امر حفظ و نگاهداری انواع مذکور در ضمائم یک و دو و سه .


ه – دریافت و مطالعه گزارشهایی که توسط دبیرخانه یا هر یک از دول متعاهد تهیه شده است .


و – برای تاثیر بخشیدن بیشتر به مقررات کنوانسیون حاضر در موارد مقتضی توصیه های لازم داده خواهد شد.


4-    دول متعاهد در هر یک از کنفرانسهای عادی درباره مکان و زمان تشکیل کنفرانس عادی بعدی که طبق مقررات بند 2 این ماده تشکیل می گردد تصمیم خواهند گرفت .


5-    دول متعاهد در هر کنفرانس درباره نحوه تشکیل کنفرانسها تصمیمات لازم اتخاذ خواهند نمود.


6-    نمایندگان سازمان ملل متحد و سازمانهای تخصصی آن و آژانس بین المللی انرژی اتمی و همچنین نمایندگان دولی که طرف کنوانسیون حاضر نمی باشند می توان در جلسات کنفرانسها به عنوان ناظر شرکت جویند لیکن این افراد حق رای نخواهند داشت .


7-    موسسات و اشخاصی که از نظر فنی در امور مربوط به حفظ،نگاهداری و اداره امور مربوط به گیاهان و حیوانات وحشی واجد صلاحیت بوده و دبیرخانه را از علاقه خویش به شرکت در جلسات کنفرانس به عنوان ناظر مطلع نمایند به شرط موافقت یک سوم از دوم متعاهد حاضر و هرگاه جزو موسسات نامبرده در ذیل باشند حق حضور در جلسات را خواهند داشت :


الف – موسسات و سازمانهای بین المللی دولتی یا غیر دولتی و سازمانها و دستگاههای ملی وابسته به دولت .


ب – موسسات و سازمانهای ملی غیر دولتی که شرکت آنها در کنفرانس ها از طرفدولت متبوعه مربوطه تصویب شده باشد. افرادی که به عنوان ناظر پذیرفته می گردند حق شرکت در جلسات را خواهند داشت ولی حق رای ندارند.


ماده 12


دبیرخانه


1-    پس از لازم الاجرا شدن کنوانسیون حاضر مدیر اجرایی برنامه های محیط زیست سازمان ملل متحد دبیرخانه ای تاسیس خواهد نمود و برای انجام این امر به هر طریق و تا حدودی که مناسب تشخیص دهد از سازمانهای بین الدولی و سازمانهای بین المللی غیر دولتی و یا موسسات و دستگاههای ملی که از لحاظ فنی واجد شرایط برای حفاظت، نگاهداری و اداره امور مربوط به گیاهان و حیوانات وحشی باشند یاری خواهد گرفت .


2-    وظایف دبیرخانه به شرح زیر می باشد:


الف – ترتیب برگزاری و اداره کنفرانسهای دول متعاهد.


ب – انجام اموری که به موجب مقررات مواد پانزده و شانزده کنوانسیون حاضر به عهده دبیرخانه محول می شود.


ج – انجام تحقیقات علمی و فنی طبق برنامه های تعیین شده در کنفرانس دول متعاهد برای اجرای مقررات این کنوانسیون منجمله بررسی استانداردهای مناسب برای آماده کردن و حمل گونه های زنده و طرق تشخیص گونه ها.


د – مطالعه گزارشهای دول متعاهد و درخواست ارسال اطلاعات بیشتر در مواردی که برای تضمین اجرای این کنوانسیون مورد لزوم باشد.


ه – یادآوری مسائل مربوط به هدفهای این کنوانسیون به کلیه دول متعاهد.


و – چاپ و نشر نسخه های تجدید نظر شده ضمایم یک و دو و سه در زمانهای مختلف و نیز هر نوع اطلاعاتی که باعث تسهیل شناسایی انواع مذکور در آنها می گردد.


ز – تهیه گزارشهای سالانه مربوط به فعالیت دبیرخانه و نحوه اجرای این کنوانسیون برای دول متعاهد و همچنین تهیه گزارشهایی که در کنفرانس ها ممکن است مورد احتیاج باشد.


ح – توصیه در اموری از قبیل مبادله اطلاعات علمی و فنی که برای اجرایهدفهای این کنوانسیون لازم است .


ط – انجام سایر وظایفی که از طرف دول طرف کنوانسیون حاضر به عهده دبیرخانه گذاشته می شود.


ماده 13


اقدامات بین المللی


1-    هرگاه دبیرخانه طبق اطلاعات واصله متقاعد گردد که یکی از انواع گونه های مذکور در ضمائم یک یا دو به علت خرید و فروش آن نوع دچار خطر گردیده و یا اینکه مقررات این کنوانسیون دقیقا در مورد آن اعمال نمی گردد این اطلاعات را با آگاهی مقام اداری مجاز دولت مربوطه خواهد رساند.


2-    دولتی که اطلاعات مذکور در بند یک این ماده را دریافت می نماید با به حدود اختیارات قانونی خود بلافاصله دبیرخانه را از کلیه حقایق مربوط بدان امر مطلع کرده و در مواقع مقتضی راهنماییهای لازم را برای حل مسئله خواهد نمود در صورتی که چنین دولتی تشخیص دهد که انجام تحقیقاتی برای روشن شدن مسئله لازم می باشد یک یا چند نفر را مامور تحقیق در مورد آن امر خواهد نمود.


3-    اطلاعاتی که از طرف دولت مربوط داده می شود یا از طریق تحقیقات مذکور در بند دو این ماده کسب می شود جهت اظهار نظر و انجام اقدامات مقتضی در کنفرانس بعدی دول متعاهد مورد مطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت .


ماده 14


تاثیر کنوانسیون حاضر بر قوانین داخلی و سایر کنوانسیون های بین المللی .


1-    مقررات این کنوانسیون به هیچ وجه مخل اجرای مقررات دول متعاهد در موارد ذیل نخواهد بود:


الف – وضع قوانین اکیدتر داخلی در مورد شرایط تجارت ، مالکیت یا حمل انواع گونه های مذکور در ضمائم یک و دو و سه و یا ممنوع نمودن تجارت آنها،


ب – وضع مقررات داخلی برای محدود یا ممنوع نمودن تجارت مالکیت یا حمل گونه هایی که در ضمائم ذکر نشده است .


2-    مقررات این کنوانسیون نبایستی به هیچ وجه بر مقررات و قوانین داخلی دول و یا تعهدات طرفین که ناشی از هر معاهده کنوانسیون یا موافقتنامه بین المللی می گردد و همچنین بر سایر قوانین تجاری ، مالکیت ، حمل و نگاهداری ، امور گمرکی بهداشت عمومی ، دامپزشکی و یا قرنطینه گیاهی تاثیر گذارد.


3-    مقررات کنوانسیون حاضر به هیچ وجه نباید بر مقررات یا تعهدات ناشی از معاهده یا کنوانسیون یا موافقتنامه بین المللی امضا شده و یا موافقتنامه هایی که بین دول به منظور ایجاد اتحادیه های تجارت ناحیه ای برای کنترل کنترل یا لغو گمرکی تا حدودی که صرفا مربوط به تجارت بین اعضا آن اتحادیه می گردد تاثیر گذارد.


4-    هر دولت طرف کنوانسیون حاضر که همچنین طرف معاهده کنوانسیون یا موافقتنامه بین المللی دیگری باشد که به هنگام لازم الاجرا شدن این کنوانسیون مجری بوده طبق مفاد آن از گونه های حیوانات آبزی مذکور در ضمیمه دو حفاظت به عمل می آید – از شمول الزامات موضوع کنوانسیون حاضر درباره تجارت گونه های فوق که توسط کشتیهای ثبت شده در آن کشور طبق مقررات آن معاهده کنوانسیون یا موافقتنامه بین المللی حمل و داد و ستد می شوند معاف خواهند بود.


5-    علیرغم مقررات مواد سه ، چهار و پنج صدور هر نوعی که با توجه به بند چهار این ماده انجام شود تنها مستلزم آن است که از مقام اداری دولت تهیه کننده گواهینامه ای مبنی بر اینکه آن نوع طبق مقررات معاهده کنوانسیون یا موافقتنامه بین المللی دیگری تحصیل شده است اخذ گردد.


6-    هیچیک از مفاد کنوانسیون حاضر مانع تدوین و توسعه حقوق دریایی توسط کنفرانس سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها که طبق قطعنامه ث . 2750 (25) مجمع عمومی سازمان ملل تشکیل می شود – نخواهد بود و همچنین به دعاوی فعلی یا آتی یا نظریات قانونی هر دولت درباره حقوق دریاها و ماهیت و حدود اختیارات قانونی در مورد سواحل لطمه ای وارد نخواهد ساخت .


ماده 15


اصلاح ضمائم 1 و 2


1-    برای اصلاح ضمائم یک و دو مقررات ذیل باید در کنفرانسهای دول طرف کنوانسیون رعایت گردد.

الف – کلیه دول متعاهد می توانند اصلاحاتی را بر ضمائم یک و دو پیشنهاد نمایند تا در کنفرانس بعدی مورد مطالعه قرار گیرد. متن اصلاح پیشنهادی حداقل باید صد و پنجاه روز قبل از تشکیل کنفرانس به اطلاع دبیرخانه رسانیده شود. دبیرخانه با سایر دول متعاهد و دستگاههای علاقمند طبق مقررات ردیفهای (ب) و (ج) بند دو این ماده مشاوره نموده و سی روز قبل از تشکیل کنفرانس کلیه دول متعاهد را از پاسخ مربوطه مستحضر خواهد نمود.

ب – اصلاحات پیشنهادی با اکثریت دو سوم آرا نمایندگان دول حاضر و رای دهنده تصویب و قبول خواهد شد.منظور از نمایندگان دول حاضر و رای دهنده نمایندگان دول متعاهد که در جلسات حاضر بوده و رای مثبت یا منفی می دهند می باشد. آرا ممتنع برای تصویب اصلاحیه ها جز اکثریت دو سوم مذکور به حساب نخواهد آمد.

ج – اصلاحات مورد تصویب در کنفرانسها نود روز پس از تصویب در کنفرانس در مورد کلیه دول متعاهد به استثنای دولی که طبق بند سوم این ماده در خواست قید نمایند لازم الاجرا خواهد بود.

2-    برای اصلاح ضمائم یک و دو در فواصل بین کنفرانسها مقررات ذیل باید رعایت گردد.

الف – هر یک از دول متعاهد از طریق مکاتبه پستی به نحوی که در این بند تعیین می گردد می تواند اصلاحاتی را بر ضمیمه یک یا دو برای بررسی در فواصل کنفرانس ها ، پیشنهاد نماید.

ب – دبیرخانه پس از دریافت متن اصلاح پیشنهادی راجع به انواع زنده دریایی بلافاصله متن مزبور را به آگاهی کلیه دول طرف خواهد رسانید. دبیرخانه همچنین سازمانهای بین الدول مسئول امر که ممکن است بتواند اطلاعات علمی مربوطه را در اختیار داشته باشد مکاتبه نموده و ضمنا برای ایجاد هماهنگی با مقررات حفاظت گونه های گیاهان و جانوران مربوط به آن سازمان ها مشاوره نماید. دبیرخانه بلافاصله نظریات ابراز شده . اطلاعات مکتسبه و نتیجه تحقیقات خود را به همراه توصیه های لازم در اختیار کلیه دول متعاهد قرار خواهد داد.

ج – دبیرخانه پس از دریافت متن اصلاحی پیشنهادی در مورد انواعی بجز موجودات دریایی – آن را در اختیار کلیه دول متعاهد قرار داده و بلافاصله آن را از نظریات خویش نیز مطلع خواهد نمود.

د – هر یک از دول متعاهد می تواند شصت روز پس از دریافت نظریات و توصیه های دبیرخانه طبق ردیفهای (ب) و (ج) این بند نظریات خود را به انضمام قوانین اطلاعات علمی مربوطه به دبیرخانه ارسال دارند.

ه – دبیرخانه در اسرع وقت ممکن کلیه دول متعاهد را از نظریات ارسال و پیشنهادات خود مطلع خواهد نمود.

و – چنانچه سی روز پس از ابلاغ پاسخها و نظریات طبق ردیف (د) دبیرخانه نامه ای مبنی بر مخالفت نسبت به متن اصلاحی پیشنهادی دریافت ندارد ، اصلاحیه مربوطه برای کلیه دول متعاهد بجز آنهایی که طبق بند سه ماده حاضر درخواست قید نمایند ، پس از نود روز لازم الاجرا خواهد بود.

ز – در صورتی که یکی از دول متعاهد با متن اصلاحی پیشنهادی از طریق تسلیم اعتراضنامه به دبیرخانه مخالفت نماید ، به موجب مقررات ردیفهای (ح) و (ط) و (ی) این بند در مورد اصلاحیه پیشنهادی از طریق مکاتبه اخذ رای خواهد شد.

ح – دبیرخانه کلیه دول متعاهد را از دریافت اعتراض نامه مطلع خواهد نمود.

ط – به جز در مواردی که دبیرخانه آرا موافق یا مخالف یا ممتنع از جانب نیمی از دول متعاهد در عرض شصت روز از تاریخ صدور اطلاعیه موضوع ردیف (ح) این بند دریافت دارد – اصلاحیه پیشنهادی برای بررسی بیشتر موکول به کنفرانس بعدی خواهد گردید.

ی – پس از دریافت رای موافق نیمی از دول متعاهد توسط دبیرخانه اصلاحیه بایستی حداقل توسط دو سوم دول رای دهنده (اعم از اینکه رای موافق یا مخالف داده باشند) تصویب گردد.

ک – دبیرخانه کلیه دول متعاهد را از نتایج اخذ آرا مطلع خواهد نمود.

ل – در صورت تصویب اصلاحیه پیشنهادی ، مقررات آن نود روز پس از صدور اعلامیه دبیرخانه دایر بر پذیرش آن ، در مورد کلیه دول متعاهد به جز آنهایی که به موجب بند سه ماده حاضر در خواست قید نمایند ، لازم الاجرا خواهد بود.

3-    هر یک از دول متعاهد می تواند ظرف نود روز موضوع ردیف (ج) بند یک و یا ردیف (1) بند دو این ماده از طریق ارسال اطلاعیه کتبی به دولت نگهدارنده نسبت به اصلاحیه تقاضای قید نماید. و تا زمانی که دولت مزبور این قید را فسخ نکند ، آن دولت از لحاظ تجارت آن نوع بخصوص به عنوان یکی از دول طرف کنوانسیون حاضر محسوب نخواهد شد.

 ماده 16

ضمیمه سه و اصلاحات وارده بر آن

1-       هر دولت متعاهد می تواند در هر زمان فهرست گونه هایی را که به تشخیص آن دولت از لحاظ اجرای هدفهای موضوع بند سه ماده دو باید مشمول وضع مقررات در حوزه اختیارات دولت مزبور باشد ، به دبیرخانه تسلیم نماید. ضمیمه سه شامل نام دول فوق . نام علمی گونه های مندرج در فهرست تسلیمی و اجزا یا مشتقات حیوانات و گیاهان مربوط که به موجب ردیف (ب) ماده یک معین شده است می باشد.

2-       دبیرخانه پس از دریافت فهرست های مذکور در بند یک این ماده کلیه دول متعاهد را در اسرع وقت ممکن از جریان امر مطلع خواهد نمود و فهرست مزبور نود روز پس از تاریخ این ابلاغ لازم الاجرا خواهد گردید. هر یک از دول متعاهد پس از دریافت ابلاغیه مزبور می تواند در هر زمان با ارسال اطلاعیه کتبی به دولت نگهدارنده در مورد هر یک از انواع زنده و اجزا مختلف آنها درخواست قید نسبت به ضمیمه سه را بنماید و تا زمانی که این قید توسط آن دولت لغو نشود – دولت مزبور از لحاظ تجارت آن گونه ها و یا انواع آن جزو دول طرف کنوانسیون حاضر محسوب نخواهد شد.

3-       هر دولتی که فهرست گونه هایی را برای درج در ضمیمه سه به دبیرخانه تسلیم نموده می تواند در هر زمان از طریق ارسال اطلاعیه به دبیرخانه فهرست مزبور را فسخ نماید و دبیرخانه کلیه دول متعاهد را از نقض تصمیم قبلی مطلع خواهد نمود.

4-       هر دولتی که طبق بند یک این ماده فهرست گونه هایی را جهت درج در ضمیمه سه به دبیرخانه تسلیم می نماید باید نسخه ای از کلیه مقررات و قوانین کشور خود را مربوط به حفاظت آن گونه ها به انضمام هر نوع تفسیر مناسب که لازم می داند و یا مورد نیاز دبیرخانه می باشد به دبیرخانه بفرستد و تا زمانی که گونه های مزبور در ضمیمه سه باقی بمانند باید کلیه اطلاعات مربوط به اصلاح و تغییر قوانین و مقررات فوق الذکر و هر تفسیر دیگری بر آنها به دبیرخانه ارسال نماید.

ماده 17

اصلاح کنوانسیون

1-       در صورت تقاضای کتبی حداقل یک سوم دول متعاهد یک جلسه فوق العاده به منظور بررسی اصلاح و کنوانسیون با دعوت دبیرخانه تشکیل خواهد شد. اصلاحات پیشنهادی به آرا دو سوم اکثریت حاضر و رای دهنده تصویب خواهد شد. منظور از “اکثریت حاضر و رای دهنده ” دولی می باشند که در کنفرانس حاضر بوده و رای موافق یا مخالف بدهند ولی رای ممتنع داده باشند جز دوسوم لازم برای تصویب یک اصلاحیه محسوب نمی شوند.

2-       متن هر اصلاحیه پیشنهادی حداقل نود روز قبل از تشکیل کنفرانس به اطلاع کلیه دول متعاهد خواهد رسید.

3-       هر اصلاحیه نسبت به دولی که آن را قبول کرده اند 60 روز پس از آنکه دوسوم دول طرف اسناد قبولی خود را در مورد اصلاحیه مزبور به دولت نگهدارنده تسلیم نمایند لازم الاجرا خواهد گردید و در مورد هر دولت متعاهد دیگر اصلاحیه مزبور 60 روز پس از تسلیم سند قبولی آن دولت لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 18

حل اختلافات

1-       هرگاه در مورد تفسیر یا اجرای مقررات این کنوانسیون اختلافی بین دو یا چند دولت متعاهد بروز نماید اختلاف باید توسط همان دول مورد بحث و مذاکره قرار گرفته و حل شود.

2-       چنانچه اختلاف مورد بحث طبق بند یک این ماده بر طرف نشود طرفین می توانند با توافق مشترک از طریق حکمیت و مخصوصا با ارجاع مسئله به دیوان بین المللی دادگستری واقع در لاهه اختلاف را حل نمایند و کلیه طرفین مکلف به قبول و اجرا حکم صادره خواهند بود.

ماده 19

امضا کنوانسیون حاضر تار تاریخ سی آوریل 1973 در واشنگتن و پس از آن تا تاریخ سی و یک دسامبر 1974 در برن برای امضا مفتوح خواهد بود.

ماده 20

تصویب، قبول، تایید

این کنوانسیون باید مورد تصویب ، قبولی ، تایید قرار گیرد. اسناد تصویب قبولی یا تایید به دولت سوییس که به عنوان دولت نگهدارنده انتخاب شده تسلیم خواهد شد.

ماده 21

الحاق کنوانسیون حاضر به طور نامحدود برای الحاق دول مفتوح خواهد بود. و اسناد الحاق به دولت نگهدارنده تسلیم خواهد شد. ماده 22

لازم الاجرا شدن

1-       کنوانسیون حاضر نود روز پس از تسلیم دهمین سند تصویب، قبول، تایید یا الحاق به دولت نگهدارنده لازم الاجرا خواهد گردید.

2-       کنوانسیون حاضر در مورد هر یک از دولی که پس از تسلیم دهمین سند تصویب ، قبولی تایید یا الحاق، آن را تصویب، قبول یا تایید نموده یا بدان ملحق می شوند 90 روز پس از تاریخ تسلیم سند تصویب . قبولی . تایید یا الحاق آن دولت لازم الاجرا خواهد شد.

ماده 23

قید

1-    مقررات این کنوانسیون مشمول قیدهای کلی نمی باشد ولی به موجب مقررات این ماده و مواد پانزده و شانزده می توان نسبت به مورد خاصی را تقاضای قید نمود.

2-    هر دولتی که سند تصویب ، قبولی ، تایید یا الحاق خود را تسلیم نموده باشد می تواند نسبت به موارد مذکور در ذیل تقاضای قید نماید:

الف – در موارد انواع مذکور در ضمیمه های یک دو یا سه .

ب – درباره هر جز یا مشتقاتی که مربوط به انواع مذکور در ضمیمه سه می شوند.

هر یک از دول متعاهد که طبق مفاد ماده حاضر درخواست قید نموده باشد تا زمانی که درخواست خود را پس نگرفته است از لحاظ تجارت گونه ها یا اجزا و مشتقات آنها که در قید مزبور مشخص شده است به عنوان طرف کنوانسیون حاضر شناخته نمی شود.

ماده 24

کناره گیری

هر یک از دول متعاهد می توانند در هر زمان با دادن اطلاعیه کتبی به دولت نگهدارنده از عضویت کنوانسیون حاضر خارج شوند. خروج از عضویت دوازده ماه پس از دریافت اطلاعیه توسط دولت نگهدارنده – تحقق خواهد یافت .

ماده 25

دولت نگهدارنده

1-    نسخه اصلی کنوانسیون حاضر که متون چینی انگلیسی ، فرانسه ، روسی و اسپانیایی آن متساویا معتبر است نزد دولت نگهدارنده سپرده خواهد شد و این دولت رونوشتهای گواهی شده آن را برای کلیه دولی که کنوانسیون را امضا نموده یا اسناد تصویب خود را تسلیم داشته اند ارسال خواهد شد.

2-    دولت نگهدارنده کلیه دولی را که کنوانسیون را امضا نموده یا بدان ملحق شده اند و نیز دبیرخانه را از امضا – تسلیم اسناد تصویب ، قبولی ، تایید یا الحاق و همچنین از تاریخ لازم الاجرا شدن کنوانسیون و اصلاحات وارده بر آن – درخواست های قید و فسخ درخواستهای قید و اطلاعیه های خروج از کنوانسیون آگاه خواهد ساخت .

3-    به مجرد لازم الاجرا شدن کنوانسیون حاضر – دولت نگهدارنده رونوشت گواهی شده آن را به موجب ماده 102 منشور ملل متحد به دبیرخانه سازمان ملل متحد جهت ثبت و انتشار ارسال خواهد داشت . بنا به مراتب امضاکنندگان تام الاختیار زیر که دارای اختیارات لازمه برای این منظور می باشند کنوانسیون حاضر را امضا نمودند. در تاریخ سوم مارس یک هزار و نه صد و هفتاد و سه در واشنگتن امضا گردیده است . کنوانسیون فوق منضم به قانون الحاق ایران به کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های حیوانات و گیاهان وحشی که در معرض نابودی قرار دارند می باشد.


ن : Mohsen
ت : جمعه 16 اسفند‌ماه سال 1392
 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.
 

پیج رنک

رنک الکسا