عضو هیأتعلمی دانشگاه کشاورزی و منابعطبیعی رامین خوزستان از تولید انواع مالچ سازگار با محیط زیست با استفاده از ضایعات مختلف کشتوصنعت نیشکر در این دانشگاه خبرداد و گفت: طی این مطالعات که از سه سال پیش آغاز شد، یک تهدید زیستمحیطی در استان، به یک فرصت تبدیل شد.
دکتر بیژن خلیلیمقدم با اشاره به تاسیس مرکز مطالعه "ریزگردها و راههای تثبیت آن در منطقه جنوب و جنوبغرب کشور" در این دانشگاه در پی برگزاری نخستین کنگره بینالمللی ریزگردها در این دانشگاه در سال 90 اظهارداشت: در راستای تأسیس این مرکز، یک طرح بزرگ تعریف و این طرح به مجموعهای از طرحهای تحقیقاتی و پایان نامههای دانشجویی تبدیل شد.
وی با اشاره به ضایعات کشتوصنعت نیشکر بهعنوان آلایندههای زیستمحیطی خاطرنشان کرد: آخرین پسماند و خروجی ضایعات نیشکر در کارخانجات کشتوصنعت نیشکر که در حال حاضر هیچ استفادهای از آن نمیشود و به همان صورت در محیطزیست رها و دپو میشود، مادهای به نام ویناس است که تولید روزانه آن تنها در کشتوصنعت نیشکر دعبل خزاعی به یک هزار و 300 متر مکعب میرسد.
عضو هیأتعلمی دانشگاه کشاورزی و منابعطبیعی رامین خوزستان ادامهداد: این ماده بهعنوان یک آلاینده مطرح است و محیطزیست نسبت به آن حساس شدهاست، بهطوری که به علت رها کردن آن در محیطزیست، تنها کشتوصنعت نیشکر دعبل خزاعی سالانه یک میلیارد تومان جریمه به محیطزیست پرداخت میکند.
خلیلیمقدم با بیان اینکه طی پایاننامههای چهار تن از دانشجویان دانشگاه مطالعات تبدیل این ضایعات به مالچهای طبیعی سازگار با محیطزیست انجام شد، توضیح داد: در این طرحها، با استفاده از ویناس و ماده دیگری به نام گل صافی، با تغییراتی در ترکیب ویناس، انواع مالچ ساخته و تولید شد و در نهایت با انجام چندین آزمایش، از بین مالچهای تولیدشده یک مالچ بهعنوان بهترین نوع انتخاب شد.
وی با اشاره به برگزاری نشستی با مسئولان ادارهکل منابعطبیعی استان و کشتوصنعت نیشکر دعبل خزاعی پیرامون استفاده از این مالچها در تثبیت شنهای روان منطقه در 22 اردیبهشتماه، تصریح کرد: با بازدید مسئولان از مالچهای تولیدشده و با توجه به قابل قبولبودن نتایج آزمایشات، قرار شد از این مالچ امسال در سطح 100 تا 200 هکتار از شنزارهای اهواز برای تثبیت شنهای روان، استفاده شود.
عضو هیأتعلمی دانشگاه کشاورزی و منابعطبیعی رامین خوزستان با بیان اینکه توافقات اولیه برای اجرای این طرح با نظارت دانشگاه انجام شده و بهزودی قرارداد آن با اداره تثبیت شنهای روان منابع طبیعی استان و کشتوصنعت نیشکر دعبل خزاعی منعقد میشود، درباره مزایای این مالچ نسبت به مالچهای نفتی توضیح داد: مالچ نفتی بهعلت دارابودن عناصر سنگین و هیدروکربورهای نفتی و اثرات سرطانزایی آن، مشکلات زیستمحیطی ایجاد میکند؛ ضمن آنکه قیمت آن روز به روز در حال افزایش است. بنابراین نیاز به جایگزینشدن آن با مواد سازگار با محیطزیست و با قیمت مناسب است.
خلیلیمقدم ادامهداد: از سوی دیگر در کشتوصنعت مواد آلی و طبیعی وجود دارد که در جایگاه این صنعت به عنوان آلاینده مطرح هستند، اما با تغییراتی در ترکیب آنها میتوان در تثبیت شنها از این مواد استفاده کرد و نه تنها معضل زیستمحیطی ندارند، بلکه با توجه به وجود عناصر غذایی و خاصیت افزایش قدرت نگهداشت آب، میتوانند به رشد گیاهان کمک کنند؛ همچنین مقاومت شنزارها را در برابر طوفانها و بادهای شدید افزایش میدهند.
وی با بیان اینکه این مطالعات از سه سال گذشته آغاز شد و تا کنون سه پایاننامه در این زمینه به اتمام رسیدهاست، گفت: کسب این نتایج و تولید مالچهای سازگار با محیطزیست حاصل کار این پایاننامهها بودهاست.
عضو هیأتعلمی دانشگاه کشاورزی و منابعطبیعی رامین خوزستان که راهنمایی این پایاننامهها را بر عهده داشتهاست، با مقایسه قیمت مالچ نفتی و مالچهای طبیعی تولیدشده از ویناس، اظهارداشت: در حال حاضر قیمت هر کیلوگرم مالچ نفتی به بیش از یک هزار تومان رسیدهاست در حالیکه ماده ویناس در کشتوصنعت نه تنها قیمتی ندارد، بلکه یک تهدید زیستمحیطی است و تنها هزینه تبدیل آن به مالچ طبیعی، کرایه حمل آن است. بنابراین بسیار ارزانتر از مالچ نفتی است و علاوه بر جایگزینی مالچ نفتی، باعث حذف یک آلاینده از محیطزیست میشود.
خلیلیمقدم همچنین از اتمام پروژهای دیگر در مرکز مطالعات ریزگردهای این دانشگاه خبرداد و افزود: طراحی و ساخت تلههای رسوبگیر برای به دام انداختن ذرات گرد و غبار یکی دیگر از طرحهای انجامشده در مرکز است. این طرح که نوعی دستگاه نمونهگیر هوا برای سنجش میزان غلظت، عناصر سنگین، هیدروکربورهای نفتی و خصوصیات فیزیکوشیمیایی گرد و غبار محسوب میشود، هم در قالب پایاننامههای دانشجویی انجام شدهاست.
ایسنا
درصد مردم در معرض خطرات سیل و زلزله
رتبه ششم ایران در وقوع حوادث طبیعی
رتبه ششم ایران در وقوع حوادث طبیعی/ 90 درصد مردم در معرض خطرات سیل و زلزله
دکتر رضا محمدی با بیان این مطلب که ایران کشوری بلاخیز و یکی از مستعدترین کشورهای جهان در وقوع حوادث و بلایای طبیعی است، به خبرنگار مهر گفت: 31 مورد از 40 مورد حوادث طبیعی شناخته شده در دنیا، در ایران اتفاق می افتد.
وی از ایران به عنوان یکی از 10 کشور بلاخیز دنیا نام برد و افزود: 90 درصد جمعیت کشورمان در معرض خطرات ناشی از وقوع زلزله و سیل قرار دارند.
محمدی ادامه داد: ایران در آسیا چهارمین کشور و در دنیا مقام ششم را از نظر وقوع حوادث طبیعی دارد و آسیب پذیری کشورمان در برابر زلزله 1000 برابر آمریکا و ژاپن است.
کارشناس مسئول کارگروه بهداشت و درمان در حوادث غیرمترقبه وزارت بهداشت افزود: به منظور تدوین دستورالعملهای هماهنگی، پشتیبانی، پیگیری عملیات اجرایی کارگروه و ایجاد زیر کارگروههای تخصصی وابسته ، دبیرخانه کارگروه در وزارت بهداشت تشکیل می شود.
وی گفت: از طریق خطر زدایی و پیشگیری، آمادگی، پاسخ و بازتوانی (چرخه مدیریت بحران) در مواقع بروز حوادث و بلایای طبیعی و انسان ساز، امکان ارایه و پایداری خدمات نظام سلامت اعم از مراقبتهای بهداشتی و درمانی را در سطح مطلوب و ممکن و با همکاری سازمانهای داخلی و بینالمللی عضو و همکار و مشارکت عموم مردم فراهم میآورد.
محمدی اظهارداشت: یکی از اهداف کلی این کارگروه آمادگی بیمارستانی در حوادث و بلایاست که با ارائه الگویی جامع و واحد برای برنامهریزی پاسخ به حوادث و بلایا در تمامی بیمارستانها و مراکز بهداشتی - درمانی کشور به منظور کاهش مرگ و میر و صدمات جسمی و روانی حاصل از حوادث و بلایا در بیمارستانها یا منطقه جغرافیایی مرتبط با بیمارستانها است.
وی با اعلام اینکه کارگروه بهداشت و درمان در حوادث غیرمترقبه شامل 4 مرحله اصلی کاهش اثرات، آمادگی، پاسخ و توانبخشی و بازتوانی است، ادامه داد: تامین مراقبت با کیفیت مناسب برای بیماران بستری و مصدومین در زمان وقوع حوادث از دیگر اهداف این برنامه است.
دستپخت مشترک دولت های خاتمی و احمدی نژاد:
انتقال دریاچه ارومیه به خوزستان!
دولتی ها که گویا فقط به فکر این بودند که هر چه سریعتر سد را به اتمام برسانند و آن را به نام خود ثبت کنند ، زیر بار این کارشناسی های مستقل نرفتند و مدعی شدند که فکر همه جا را کرده اند و سد گتوند تا 100 سال آینده مشکلی نخواهد داشت.
بزرگ ترین سد خاکی ایران که کار ساخت آن از 15 سال قبل آغاز شده و با هزینه2 هزار میلیارد تومان به اتمام رسیده است ، به جای ان که افتخار ملی باشد ، تبدیل به یک فاجعه و شرمساری ملی شده است.
خلاصه ماجرا این است که بر روی کارون ، سدی ساخته اند به نام گتوند. این سد ، محصول مشترک دولت های سیدمحمدخاتمی و محمود احمدی نژاد است و قرار بود مشکل آب استان خوزستان را برای همیشه حل کند.
اما در همان زمانی که این سد در حال ساخت بود ، کارشناسان و بسیاری از رسانه ها ، مدام هشدار می دادند که وجود توده های عظیم نمکی در پشت این سد ، باعث می شود آب دریاچه پشت سد ، شور شود.
با این حال ، دولتی ها که گویا فقط به فکر این بودند که هر چه سریعتر سد را به اتمام برسانند و آن را به نام خود ثبت کنند ، زیر بار این کارشناسی های مستقل نرفتند و مدعی شدند که فکر همه جا را کرده اند و سد ، تا 100 سال آینده مشکلی نخواهد داشت. آنها حتی ادعا داشتند که همه کارشناسان بر بی مشکل بودن توده های نمک "اجماع" دارند!
اینک اما بعد از آن که سد گتوند آبگیری شد ، دولتمردان و مشخصاً مسؤولان وزارت نیرو که متولیان مستقیم این سد هستند تازه متوجه شده اند که آنچه منتقدان می گفتند درست بوده است و آب سد ، در حال شور شدن تدریجی است و این شوری ، به ویژه در سطوح زیرین آب ، به شدت غلیظ است ، گو این که دریاچه آب شور و البته خشک شده ارومیه را به خوزستان برده باشند!
جالب اینجاست که در مراحل پایانی پیش از آبگیری سد ، مسوولان دولتی برای این که پیش منتقدان کم نیاورند ، با صرف هزینه ای بالغ بر 50 میلیارد تومان ، لایه ای از رس را به عنوان "پتوی رسی" بر روی توده های نمک کشیدند تا به خیال خود ، بین نمک ها و آبها ایجاد حائل کنند ولی از این خلاقیت دولتی ، نتیجه ای جز هدر رفت همان 50 میلیارد تومان نیز حاصل نشد و اینک ، نمک و آب در پشت سد این دریاچه به هم پیوسته اند تا یک فاجعه زیست محیطی در جنوب غربی ایران شکل دهند و کلکسیون انهدام محیط زیست ایران را تکمیل کنند.
نمک ، البته تنها مهمان ناخوانده دریاچه سد گتوند نیست و برخی اخبار از نشت نفت به این مجموعه نیز حکایت دارند تا داستان آلودگی به اوج خود برسد!
این وضعیت باعث می شود آب شیرین و گوارای کارون ، تبدیل به آبی شور شود و کشاورزی منطقه را نابود کند کما این که از هم اکنون نیز اهالی برخی روستاهای اطراف سد شکایت کرده اند که آب هایشان شور شده است و در این میان ، مقاماتی که می گفتند تا 100 سال دیگر مسکلی نخواهیم داشت ، خفقان گرفته اند.
این ماجرا از شاهکارهای قرن خواهد بود که در کشوری ارقام کلانی را هزینه نمایند تا آب شیرین را تبدیل به آب شور کنند و زمین های کشاورزی شان را نابود نمایند و نهایتاً به این نتیجه برسند که باید آب سد را تخلیه کنند کما این که رئیس سازمان بازرسی اعلام کرده است:«مساحت زیادی از اراضی زیر کشت در این مناطق وجود دارد که با چند بار آبیاری شدن با آب شور، تبدیل به نمک زار میشود و ما این مسئله را به وزارت جهاد کشاورزی گزارش دادهایم که یا باید در این فصل آبی، سد را تخلیه کند یا باید فکری به حال کشاورزی منطقه کند.»
دولت های خاتمی و احمدی نژاد ، با همه تضادهایی که با یکدیگر دارند ، لااقل در این خرابکاری فاجعه بار ، دست شراکت به هم داده اند و اینک ، وقت آن است که تمام مسوولانی که در این دو دولت ، سهمی در این ماجرا داشته اند ، پای میز محاکمه کشانده شوند.
توجه به مسئله ناپدید شدن بسیاری از گونه های جانوری و گیاهی در نتیجه فعالیت های انسانی بتدریج دانشمندان را به سوی شاخه ی جدیدی از علم راهنمایی کرد که با عنوان حفاظت محیط زیست اکنون شناخته می شود. امکان تخمین واقعی نرخ انقراض کار دشوار و شاید تا حدودی نا ممکن باشد اما یک از تخمین های پیشنهاد شده عنوان می کند که چیزی در حدود ۴/۱ گونه های جاندار در ۵۰ سال آینده منقرض خواهند شد (Ehrlich & Wilson 1991). می توان گفت هدف اولیه این علم کاهش میزان انقراض موجودات زنده می باشد.
در بسیاری از تئوری های حفاظت از محیط زیست یکی از مهم ترین عوامل انقراض گونه ها را داشتن جمعیت های کوچک می دانند. چراکه جمعیت های کوچک در مقابل مسائلی چون فرآیند های تصادفی ژنتیک، زادآوری و مرگ و میر و محیط زیستی بسیار حساس و آسیب پذیر هستند. همانطور که می دانید فرآیند های تصادفی وابستگی بالایی به شانس دارند و اگرچه فرآیندهای نام برده شده همیشه به یکدیگر وابسته نیستند اما این امکان را باید در نظر گرفت چنین رخ دادهای در کنار یکدیگر می توانند عاملی مهم در به خطر انداختن بقای یک گونه و یا جمعیت نقش مهمی ایفا کنند.
الگوهای نظری (paradigms) حفاظت محیط زیست Graeme James Caughley
وی که یک محقق اکولوژی جمعیت ها و حفاظت محیط زیست با رویکرد ریاضی است در سال ۱۹۹۴ دو الگوی نظری را در تئوری حفاظت محیط زیست مطرح کرد:
-الگوی نظری جمعیت های کوچک
-الگوی نظری کاهش جمعیت
مشاهده ادامه بحث در ادامه مطلب
ادامه مطلب ...شاخص جهانی پیامدهای تغییرات جوی نشان داد:
بنگلادش و هند آسیبپذیرترین کشورها در برابر بلایای طبیعی هستند
براساس یک آمار جدید بینالمللی، برخی از بزرگترین اقتصادهای جهان که به سرعت رو به رشد دارند، بویژه کشورهای منطقه جنوب آسیا، در برابر پدیده تغییرات جوی بیشتر آسیبپذیر هستند.
این طبقهبندی آماری تحت عنوان «شاخص آسیبپذیری در برابر تغییرات جوی در سال 2011» از سوی شرکت مشاوره خطرات جهانی
«مپل کرافت» منتشر شده و به ارزیابی 42 فاکتور اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی به منظور بررسی میزان آسیب پذیری کشورهای مختلف در سه منطقه اصلی جهان پرداخته است. این شاخص خطرات مرتبط با انتشار گازهای گلخانهای، استفاده از انرژیهای ناپایدار، قانونمندی و آسیب پذیری در برابر تغییرات جوی را در اطلس سال 2011 شرکت مپل کرافت، بررسی میکند.
براساس این بررسی، مهمترین کشورهای در معرض خطر شامل کشورهای فقیر و
پرجمعیت هستند که بیشتر با بحرانهای جهانی مثل سیلاب یا خشکسالی در
زمینهای زراعی مواجهاند.
بنابراین گزارش، دو کشور بنگلادش و هند بالاترین جایگاه را در این
رتبهبندی اشغال کردهاند و این بدان معنی است که بیش از سایر کشورها در
این جدول از پدیده تغییرات جوی آسیب خواهند دید. پس از بنگلادش و هند که به
ترتیب جایگاه اول و دوم را گرفتهاند، ماداگاسکار، نپال، موزامبیک و
فیلیپین به ترتیب رتبههای سوم تا ششم را اشغال کردهاند. پس از آن نیز
کشورهای هائیتی، افغانستان، زیمبابوه، میانمار، ویتنام و پاکستان در ادامه
جدول، جزو کشورهای پرخطر محسوب میشوند.
مهمترین فاکتورهای خطرزا شامل وقوع بلایای طبیعی و بالا آمدن سطح آب دریاها در اثر تغییرات جوی هستند.
کارشناسان مطالعات جوی میگویند: در ماه آوریل سال جاری میلادی (2012)، نیمکره شمالی زمین از بارندگی سیراب شد و پوشش گیاهی نواحی شمالی خط استوا، روند معمول رشد خود را در پیش گرفت اما در نیمکره جنوبی، گسترش خشکسالیها در ماه آوریل، نگرانیها و تردیدهایی را در پی داشته است که باید پاسخ قانع کنندهای برای آن پیدا کرد.
به گزارش ایسنا، مطالعات نشان میدهد که از دهه 1970 میلادی به بعد، در جنوب
استرالیا و برخی نواحی دیگر در نیمکره جنوبی بین ماههای آوریل تا مه که
فصل پاییز در این نیمکره از زمین و نیز فصل بارندگی است، حجم کلی بارش
باران کاهش یافته است. اما چه عاملی موجب گسترش خشکی در این نواحی شده است؟
به گزارش سایت اینترنتی اوور ایمیزینگ پلانت، مطالعات پیشین نشان
داده است که در اواخر قرن بیستم میلادی در مسیر طوفانها به سمت جنوب و در
الگوی سیستمهای آب و هوایی جابجاییهایی اتفاق افتاده است. اما در
مطالعهای که اخیرا در مجله «Scientific Reports» به چاپ رسیده، این توضیح
یک گام پیشتر رفته است.
در این بررسیها معلوم شد تغییر در
الگوهای طوفانها و نیز افزایش وقوع خشکسالیهای جنوبی ناشی از جابجایی در
یک الگوی وسیع چرخه اتمسفریک موسوم به Hadley cell است که گرما و حرارت را
از نواحی استوایی به مناطق زیراستوایی منتقل میکند.
بر اساس
این مطالعه، رژه این الگوی چرخشی به سمت جنوب در فصل پاییز به بالاترین حد
خود رسیده است و به شکل نامتناسبی روی نواحی جنوب شرقی استرالیا تاثیر
گذاشته است. در گام بعدی این کارشناسان تلاش میکنند تا بررسی علت تغییرات
ایجاد شده در الگوی چرخشی Hadley cell بپردازند.
منبع : www.iren.ir // ایرن
مطالعات
نشان میدهد که از دهه 1970 میلادی به بعد، در جنوب استرالیا و برخی نواحی
دیگر در نیمکره جنوبی بین ماههای آوریل تا مه که فصل پاییز در این نیمکره
از زمین و نیز فصل بارندگی است، حجم کلی بارش باران کاهش یافته است. اما
چه عاملی موجب گسترش خشکی در این نواحی شده است؟
به
نقل از ایسنا، به گزارش سایت اینترنتی اوور ایمیزینگ پلانت، مطالعات پیشین
نشان داده است که در اواخر قرن بیستم میلادی در مسیر طوفانها به سمت جنوب و
در الگوی سیستمهای آب و هوایی جابجاییهایی اتفاق افتاده است. اما در
مطالعهای که اخیرا در مجله «Scientific Reports» به چاپ رسیده، این توضیح یک گام پیشتر رفته است. در
این بررسیها معلوم شد تغییر در الگوهای طوفانها و نیز افزایش وقوع
خشکسالیهای جنوبی ناشی از جابجایی در یک الگوی وسیع چرخه اتمسفریک موسوم
به Hadley cell است که گرما و حرارت را از نواحی استوایی به مناطق زیراستوایی منتقل میکند.
بر اساس این مطالعه، رژه این الگوی چرخشی به سمت جنوب در فصل پاییز به بالاترین حد خود رسیده است و به شکل نامتناسبی روی نواحی جنوب شرقی استرالیا تاثیر گذاشته است. در گام بعدی این کارشناسان تلاش میکنند تا بررسی علت تغییرات ایجاد شده در الگوی چرخشی Hadley cel بپردازند .
منبع : سبز نیوز
محیط زیست ایران سالی پر فراز و نشیب را پشت سر گذاشت.
ساحل چابکسر در شمال ایران که مملو از زباله شده است
افزایش میزان ذرات گرد و غبار، آلودگی هوا، آتش سوزی جنگلها، خشک شدن دریاچهها و تالابها از جمله اخبار سال ۱۳۹۰ بود.
فعالان محیط زیست و کارشناسان، وخامت وضعیت دریاچه ارومیه و دیگر تالابهای ایران در سال ۱۳۹۰ را در صدر جدول رویدادهای زیست محیطی این سال قرار می دهند.
اجرای پروژه احداث پل میان گذر بر روی دریاچه ارومیه که از چندین سال پیش مطرح شده بود، سبب تقسیم آب این دریاچه به دو بخش و در نهایت کاهش شدید آب و خشک شدن بخشی از دریاچه شد که نگرانی شدید کارشناسان و فعالان محیط زیست را برانگیخت.
کار تا به آنجا پیش رفت که حسن عباسنژاد، مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی در آبانماه گفت که ۶۵ درصد دریاچه ارومیه به کویر نمک تبدیل شده است.
آقای عباسنژاد گفت که دریاچه ارومیه نیازمند ۲۰ میلیارد متر مکعب آب است و ۸۰ درصد از جمعیت تخم گذار فلامینگوها در جزایر ۹ گانه این دریاچه کاسته شده است.
اما محمدجواد محمدیزاده، رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست ایران، در بهمن ماه ۱۳۹۰ اعلام کرد که با توجه به بارندگیهای اخیر در ایران سطح آب دریاچه ارومیه ۸ سانتی متر افزایش پیدا کرده است.
محمدجواد محمدیزاده تاکید کرد که مشکل دریاچه ارومیه ظرف یک سال حل نمیشود، اما افزایش بارندگی در سال ۱۳۹۰ و استمرار آن در سالهای آینده امیدوار کننده خواهد بود.
دریاچه ارومیه بزرگترین دریاچه داخل ایران و دومین دریاچه بزرگ آب شور جهان است.
دریاچه بختگان از دیگر دریاچههای ایران است که خشکی آن نگرانیهایی را در پی داشت.
مسعود باقرزاده کریمی، مشاور معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست با اعلام اینکه مسئولان وزارت نیرو رایزنیهایی را در زمینه رهاسازی آب برای نجات تالاب بختگان انجام داده اند، گفت: "۸۰ درصد از تالاب بختگان خشک شده است."
آلودگی آب باعث مرگ و میر ماهیها میشود
آقای باقرزاده با اشاره به اینکه بختگان تالاب کویری است و به طور طبیعی ۵۰ درصد از آن هر ساله خشک می شود، افزود: "در دو سال اخیر خشکسالی در این تالاب که از پیوستن سه تالاب نیریز، کمجان و بختگان تشکیل می شود، افزایش یافته است."
تالاب بختگان در استان فارس قرار دارد و زیستگاه زمستانی پرندگانی بود که از روسیه و دشت های سیبری به ایران مهاجرت می کردند.
محمد جواد محمدیزاده، رییس سازمان حفاظت محیط زیست ایران در آبان ماه گفته که تنها ۲۴ تالاب از ۲۵۲ تالاب ایران در کنوانسیون رامسر به ثبت بین المللی رسیده است.
تالاب انزلی از جمله تالابهای ثبت شده است که به دلیل ورود حجم بالای رسوبات، عمق آن کم شده است. بخش های بزرگی از تالاب گاوخونی، ارژن، پریشان، آجیگل و تالاب سه گانه هامون نیز خشک شدند. وضعیت تالاب شادگان هویزه، هوالعظیم نیز نامناسب گزارش شد.
به اعتقاد صاحبنظران شرایط نگهداری از این تالابها مناسب نیست و تالابهای ایران در معرض آلودگی و یا خشک شدن قرار دارند. بخشی از این به خاطر کاهش بارش و بارندگی و بخشی از آن به دلیل استفاده از آب تالابها برای مصارف کشاورزی است.
ورود فاضلابهای شهری و کارخانهها به آب تالاب ها نیز از دلایل آلودگی آنها شناخته می شود.
آتش سوزی در جنگلهای منطقه زاگرس ایران
محمد امینی، رئیس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندان در دی ماه اعلام کرد که براساس آمار اعلام شده از سوی نهادهای رسمی روزانه ۴۰ هکتار از جنگلهای ایران نابود میشود و روند تخریب جنگل و مراتع در ایران روند صعودی دارد.
محمدحسین بازگیر، مدیرکل حفاظت از محیط زیست استان لرستان نیز عمدهترین مشکل محیط زیست این استان را آتشسوزی جنگلها و تخریب آن عنوان کرد و گفت: "از ابتدای سال ۱۳۹۰ بیش از ۷۰ هکتار از مراتع و جنگلهای حفاظت شده این استان دچار آتش سوزی شده است."
سازمان جهانی خوار و بار و کشاورزی فائو نیز در گزارشی نسبت به وضعیت جنگلها در ایران هشدار داد.
در میان کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا ایران از نظر میزان نابودی مناطق جنگلی در اثر آتش سوزی در رتبه چهارم قرار دارد.
علیرضا احمدوند، مدیرکل منابع طبیعی استان لرستان با اعلام اینکه بیشتر آتش سوزیهای سطح استان لرستان توسط عامل انسانی انجام میشود ،گفت :"از دلایل آتشسوزی عمدی میتوان به دو عامل اصلی اختلافات قومی و طایفهای و ایجاد آتش سوزی در جنگل برای تصرف اراضی ملی برای زراعت اشاره کرد."
آلودگی هوا و افزایش گرد و غبار و ذرات معلق در ایران از جمله مشکلات محیط زیستی بود که بارها موجب تعطیلی فعالیت در شهرهای مختلف در این کشور شد و تا آخرین روز سال ادامه یافت.
معصومه ابتکار، رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر تهران با اشاره به اینکه "آلودگی هوا کماکان از معضلات اصلی شهر و کشور ما است"در شهریورماه اعلام کرد: "امسال از نظر آلودگی هوا تاکنون روز سالم و پاک نداشتهایم، این یک زنگ خطر جدی است و هشدار میدهد همه باید برای حل این معضل تلاش کنیم."
برخی از صاحبنظران خودروهای فرسوده و استفاده از مواد سوختی غیر استاندارد را از مهمترین دلایل آلودگی هوا شهرهای ایران عنوان میکنند.
آلودگی هوای در شهرهای ایران از مسائلی است که بارها مورد بحث کارشناسان قرار گرفته است
همچنین براساس اعلام سازمان بهداشت جهانی شهر اهواز در جنوب ایران با بیشترین میزان اندازه گیری شده از ذرات معلق در هوا یا ریزگردها (ذراتی با بزرگی کمتر از دو میکرون که برای سلامتی انسان خطراناک است و باعث بیماریهای مختلف میشود) در صدر آلوده ترین شهرها قرار گرفت. در همین حال سنندج در غرب ایران هم با ۲۵۴ میکروگرم از این ذرات در هر مترمکعب هوا، از این نظر یکی از آلوده ترین شهرهای جهان معرفی شده است.
کشف شش قلاده شیر، یک میمون و کرکس در خیابانهای تهران از دیگر رویدادهای عجیب محیط زیستی سال ۱۳۹۰ بود.
به گفته مقامات ایرانی شخصی قصد داشته به صورت غیر قانونی شش قلاده بچه شیر را از بابلسر به اصفهان منتقل، اما در خودروی یدک کشی که در حال انتقال بچه شیرها بود باز شده بود و سه قلاده شیر از خودرو به پائین پریده بودند.
به گفته این مقامات مالک بچه شیرها که قصد داشته از آنها در سیرکی در اصفهان استفاده کند، آنها را به سازمان محیط زیست تحویل داده و اکنون سازمان محیط زیست از او به علت قاچاق حیوانات شکایت کرده است. اما در خصوص پیدا شدن میمون و کرکس اظهارنظری نشد.
در همین حال انتشار تصاویر ویدیویی از حیوان آزاری در سمیرم اصفهان اعتراض بسیاری از فعالان حوزه حقوق حیوانات و کارشناسان محیط زیستی را به همراه داشت. در این صحنه های دلخراش یک خرس ماده و دو توله اش مورد حمله قرار میگیرند و از صحنه کشتن این حیوانات و جان دادن آنها تصویر برداری شد. براساس گزارشهای رسیده از ایران متهم پرونده خرسهای سمیرم در آبانماه با قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد.
همچنین عبدالرضا کرباسی، معاون محیط دریایی سازمان محیط زیست ایران در بهمن ماه اعلام کرد که در راستای نجات دلفین هایی که به دلایل مختلف در سواحل به گل می نشینند پیش نویس دستورالعمل امداد و نجات دلفین ها و کوسه های خلیج فارس و دریای عمان تدوین شده است.
به گفته وی، این پیش نویس پس از نهاییشدن حداقل در یکصد هزار نسخه چاپ و در اختیار جوامع محلی قرار خواهد گرفت تا در زمان مشاهده دلفین های به گل نشسته در سواحل بتوان از اقدامات مردمی استفاده بهینه کرد.
به گفته معاون محیط دریایی سازمان محیط زیست، این دستورالعمل دو قسمت مجزا دارد که یک بخش آن برای مردم عادی و جوامع محلی تدوین شده و بخش دیگر آن ویژه کارشناسان و متخصصان است.
نقل از بی بی سی فارسی bbc.co.uk
برای تولید یک تن کاغذ باید ۱۷ درخت تناور قطع شود؛ در حالی که در تهران می توان از بازیافت زباله های خشک روزانه ۶۰۰ تن کاغذ به دست آورد و از قطع ۱۰۲۰۰ درخت در روز جلوگیری کرد
مقایسه زباله ها در ایران و خصوصاً با دیگر نقاط دنیا
«در همه جای دنیا، جمع آوری زباله به شکل هفتگی صورت می گیرد و ما در برخورد با مسوولان شهری این شهرها از اینکه بگوییم روزانه در برخی از نقاط شهر دو تا ۳ بار جمع آوری زباله انجام می دهیم، خجالت می کشیم؛ چرا که این مساله بیشتر شبیه یک شوخی است تا واقعیت.» این مطلب را شهردار تهران، سال گذشته در مراسم بهره برداری از ناوگان مکانیزه خدمات شهری عنوان کرد؛ حقیقتی تلخ که تلخی اش این روزها گریبان مان را گرفته و طبیعت زیبا را از زیبایی انداخته و بعضی کوچه ها را به محله هایی با بوهای مشمئزکننده تبدیل کرده و حتی باعث شده است مخارج هنگفتی روی دستمان بماند. البته این فقط مساله کشور ما نیست و خیلی کشورهای دیگر هم روزگاری با آن درگیر بوده اند و برخی هنوز هم هستند اما کم نیستند کشورهایی که با جریمه و قانون و فرهنگ سازی، این مشکل را مدیریت کرده اند و البته بعضی نیز راه به جایی نبرده اند. «موضوع ویژه» این هفته، همین است؛ زباله زیر ذره بین...
خیلی ها واقعا نمی دانند با این همه نایلون های پلاستیکی، کاغذ، یولونیت، شیشه، انواع پلاستیک های دورانداختنی و... چه باید بکنند. از طرفی بیشتر خانه ها کوچک است و مردم نمی توانند این چیزها را در خانه جمع آوری کنند و از طرف دیگر نمی توانند آنها را دور بریزند و در طبیعت رها کنند. درحالی که همه این مواد می توانند به چرخه حیات برگردند. باید مواظب باشیم بی رویه زباله تولید نکنیم و تولید زباله را در خانه ها که بیشترین حجم زباله در آنها تولید می شود کاهش دهیم و مصرف مان را درست و بهینه کنیم. به عنوان مثال، اگر ماده غذایی مثل نان خوب پخته شود و به جای جوش شیرین که یک ماده شیمیایی است و برای دستگاه گوارش بسیار مضر است از فرآورده تخمیر طبیعی خمیر استفاده شود، این همه دورریز نان نخواهیم داشت. طبق آمار وزارت کشاورزی حدود ۴۰ درصد نان ها به دلیل تهیه نشدن بهینه آن دورریز می شوند و این نان های دورریز خود نوعی پسماند محسوب می شوند.
خوشبختانه مردم، نان های دورریز را جداگانه جمع آوری می کنند و این، کار بسیار خوبی است. بسیاری از این نان های جمع آوری شده برای تغذیه گاوها به گاوداری ها برده می شود. در آنجا نان ها برای مدت زیادی نگهداری می شوند و در نتیجه انواع و اقسام قارچ ها و کپک ها روی این نان ها تولید می شود. سپس دام، این نان های آلوده را خورده و آلودگی آنها در شیر گاو نفوذ می کند و ما این شیرهای آلوده به انواع کپک و قارچ را می خوریم. در حالی که ما اصلا این پسماندها را نمی بینیم و این نان های دورریز را اصلا زباله محسوب نمی کنیم.زباله تر، زباله خشک
معمولا زباله های خانگی را به دو دسته زباله های خشک و تر تقسیم می کنیم. زباله های تر عموما به زباله هایی گفته می شود که بازمانده خوراکی های روزانه و پسماندهای میوه و سبزی است و به طور طبیعی به چرخه حیات برمی گردند. به گفته مسوولان شهری، در تهران، روزانه نزدیک به هزار تن سبزی به دست مصرف کننده ها می رسد که ۳۰۰ تن آن غیرقابل استفاده است و در مسیر تولید پسماند ها قرار می گیرد.
● با زباله تر چه کنیم؟
این زباله را باید جداگانه در کیسه های مخصوص زباله جمع آوری کرد. زباله های تر را به دلیل وجود باکتری های غیرهوازی که در نبود اکسیژن شروع به رشد و تکثیر می کنند و بوی بد تولید می کنند، نمی توان نگاه داشت. این باکتری ها زباله را تجزیه و تخمیر کرده و از خود تولید گازهایی می کنند که یکی از آنها متان است. گاز متان همان گازی است که در لوله کشی گاز شهری وجود دارد و ما از آن استفاده می کنیم. این گاز تولیدشده از زباله قابل استفاده بوده و بعضی از کشورها که مشکل گاز طبیعی دارند از آن استفاده می کنند. گازهای دیگری که به واسطه عمل تخمیر این باکتری ها روی زباله های تر تولید می شود گاز کربنیک و گاز هیدروژن سولفوره است. این گاز بسیار بدبو است و همان گاز چاه توالت و تخم مرغ گندیده است و بوی بسیار اذیت کننده ای دارد و اگر از میزان خاصی بیشتر شود، مسموم کننده و در نهایت کشنده است. اما خوشبختانه این گاز بو دارد و افراد متوجه وجود آن می شوند. بنابراین با توجه به آنچه ذکر شد زباله تر را نمی توان بیشتر از ۲ روز نگه داشت.
● اگر زباله در خانه بماند...
علاوه بر بوی بد، ماندن طولانی مدت زباله در خانه می تواند باعث جمع شدن مگس و انواع حشرات موذی و غیرموذی شود که خطر انتقال بیماری ها را افزایش می دهند. به عنوان مثال، مگس را در نظر بگیرید. روی زباله ها می نشیند، از آنها تغذیه می کند و روی آنها تخم گذاری می کند. جالب است بدانید که هر مگس در طول عمرش معمولا ۵ تا ۶ دفعه تخم گذاری می کند و هر بار حدود ۵۰ تا ۱۵۰ عدد تخم می گذارد. حال در نظر بگیرید طی چند روز چه تعداد مگس روی زباله ها خواهیم داشت؟ مگس ها روی هر ماده غذایی که بنشینند، آن را آلوده می کنند. بعضی ها می گویند ما مگس را بلافاصله از روی ماده غذایی دور کردیم پس فرصتی برای آلوده کردن آن نداشته است؛ در حالی که مگس به محض آنکه روی ماده غذایی می نشیند آلودگی و میکروب های بدنش را به آن منتقل می کند. نتایج برخی تحقیقات نشان می دهد که در بدن هر مگس حداقل یک میلیارد و ۲۵۰ میلیون باکتری وجود دارد. مگس وقتی روی ماده غذایی می نشیند خرطومش را وارد آن می کند و از بزاق دهانش روی ماده غذایی می ریزد؛ سپس آن را به هم زده و به اصطلاح یک پالوده درست می کند و آن را می مکد. پس از آنکه این پالوده را مکید، روی ماده غذایی مدفوع می کند و تمام این مراحل طی چند ثانیه انجام می شود و شاید شما فکرش را هم نکنید که نشستن چند لحظه مگس (مثلا روی یک حبه قند) تا چه اندازه می تواند آن را آلوده کند. علاوه بر مگس، موش هم یکی از معضل های پدیدآمده در اثر تلنبار زباله های تر است.
● شیرابه زباله از کجا می آید؟
مشکل دیگر زباله های تر، شیرابه است. وقتی زباله های تر روی هم انباشته می شوند فشار حاصل از آنها سبب تولید آب زباله یا در اصطلاح شیرابه می شود. آلودگی شیرابه بسیار زیاد است. ما یک معیاری در مایعات غلیظ آلوده مانند فاضلاب و شیرابه داریم تحت عنوان BOD. BOD حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ قسمت در میلیون است که به آن ppm۳۰۰ می گویند که مربوط به زباله های معمولی است. ولی وقتی زباله تبدیل به شیرابه شد BOD آن چند هزار برابر شده و به ۴۰ هزار ppm می رسد. یعنی یک قطره شیرابه زباله هایی که در کوچه و خیابان رها شده اند مانند یک بمب میکروبی خطرناک هستند که به راحتی می توانند انواع و اقسام بیماری ها را به رهگذران و مردم انتقال دهند. اگر این شیرابه در آب بریزد، آب را آلوده می کند و اگر روی زمین بریزد، آب های زیرزمینی را آلوده خواهد کرد. پس از جمع آوری زباله ها، زباله تر تبدیل به کود و کمپوست می شود که هم ارزش غذایی آن برای گیاهان حایز اهمیت است و هم از نظر اقتصادی مقرون به صرفه است. اما برای بازیافت زباله و همچنین تولید کمپوست باید هم کیفیت بهداشتی زباله ها بالا برود و هم مطابق استانداردهای بین المللی عمل کنیم.
زباله های خشک شامل مقوا، کاغذ، قوطی های نوشابه، انواع پارچه و... است که به طور طبیعی به چرخه حیات برنمی گردند و فسادناپذیرند. این زباله ها را باید از زباله های تر جدا کرده و در کیسه جداگانه ای ریخت. این زباله ها را می توان مدت ها نگاه داشت.
با زباله خشک چه باید کرد؟
در مراکز بازیافت، از زباله های خشک مانند کاغذ و مقوا، مجددا کاغذ و مقوا تولید می کنند. ما برای تولید یک تن کاغذ مجبوریم ۱۷ درخت تناور را قطع کنیم؛ در حالی که می توانیم در تهران روزانه ۶۰۰ تن کاغذ از این زباله های خشک به دست بیاوریم. ضمن اینکه هر کاغذ را می توانیم ۸ بار بازیافت کنیم. حال اگر ۶۰۰ را در ۱۷ درخت تنومند ضرب کنیم یعنی از قطع ۱۰۲۰۰ درخت در روز جلوگیری کرده ایم. همه این مسایل مستلزم این است که مردم زباله را از مبدا تفکیک کنند و ماموران شهرداری هم این زباله ها را جدا جمع آوری کرده و آنها را با هم مخلوط نکنند.
روزنامه سلامت ( www.salamat.ir ) با اندکی تغییرات
اگه از مطلب خوشتون اومد پایین سمت راست نوشته رو لایک (Like) کنید.
سپاس
بازیافت به آمادهسازی مواد برای استفادهٔ دوباره گفته میشود.
بازیافت از بههدررفتن منابع مواد سودمند جلوگیری میکند و مصرف مواد خام و مصرف انرژی را کاهش میدهد. با این کار، تولید گازهای گلخانه ایی نیز کاهش مییابد. بازیافت مهمترین مفهوم در مدیریت زباله است.
مراحل آمادهسازی (آمایش) زباله برای استفاده مجدد اصطلاحاً پردازش نامیده میشود.
منشاء مواد بازیافتی یا به عبارتی بازیافتنیها، بیشتر، منازل مسکونی و صنایع هستند. برای آسانتر کردن امر بازیافت معمولاًدو نوع جداسازی مواد صورت میگیرد که «تفکیک در مبدأ» و «تفکیک در مقصد» نام دارند. تفکیک در مبدأ در سطح شهر و خیابانها و فروشگاهها از طریق سبدها و سطلهای جداسازی مواد انجام میشود ولی برای تفکیک در مقصد مکان ویژهای به نام مرکز بازیافت زباله در نظر گرفته شدهاست. در مرکز بازیافت مواد زبالهای رویو غیر قابل بازیابی دستهبندی میشوند بسیاری از فروشگاهها و کارخانههای بزرگ مواد زاید مانند قوطیهای کنسرو، بطریهای شیشهای و روزنامههای باطله را به منظور بازیافت از مشتری بازخرید میکنند.
بازیافت مواد و کاهش تولید زباله
بسیاری از فروشکاه ها و کارخانه های بزرگ خواهان بازخرید مواد زاید هستند این مواد شامل مواد قابل بازیافت مانند قوطی های کنسرو، بطری های شیشه ای و روزنامه های باطله می باشد. این کارخانه ها و فروشگاه ها در ازای بازخرید این کالاهای دست دوم به مشتری پول پرداخت می کند.
برخی سازمان ها مانند سازمان بازیافت کیسه های مخصوص نگهداری مواد قابل بازیافت را دراختیار مردم قرار می دهند.
برخی اقلام هستند که سازمان بازیافت و کارخانه های بازیافت مواد آنها دور می ریزند این مواد قابل بازیافت نیستند و مورد استفاده قرار نمی گیرند. این مواد عبارتند از رختخواب و تشک، مبلمان، پوشاک و لباس، وسایل و دستگاه های الکترونیکی. این وسایل در اختیار گروه ها و شرکت های غیر انتفاعی قرار می گیرد تا در صورت امکان تعمیر شوند و یا قطعات قابل استفاده آنها در دستگاه های دیگر به کار رود.
شما می توانید با خریداری و استفاده از موادی که مواد غیر قابل تجزیه و غیر قابل بازیافت نیستند:
· از ظروف یکبار مصرف استفاده نکنید.
· از بطری هایی استفاده کنید که قابلیت دوباره پر شدن را داشته باشد.
· از پاکت های پلاستیکی که قابل شستشو و استفاده دوباره هستند استفاده کنید.
در امر بازیافت هیچگاه موفقیت کامل حاصل نمی شود مگر اینکه مواد قابل بازیافت به کالاهای قابل استفاده و مرغوب در بازار تبدیل شود. بدین منظور توجه داته باشید که مواد قابل بازیافت را هیچگاه با زباله های بی مصرف یک جا نریزید. موادی را که می توان از این طریق تولید کرد عبارتند از:
· پوشاک و کفش
· اسباب بازی های دسستی و وسایل بازی در پارک های کودک
· وسایل باغبانی
· موکت و زیلو
· مواد مورد استفاده در ساخت زیر گلدانی و میز و صندلی هایی تاشو
· روغن موتور
· سطوح منزل و پیشخوان
· ناودان
· بسته بندی مواد
· محصولات کاغذی مانند کارتن و مقوا
· وسایل تمیز کننده مانند جارو ،برس، تی و غیره
· کاغذ ها و پاکت های مورد استفاده دستنویس و در کامپیوتر
تمامی این مواد اگر به روش صحیح از مواد قابل بازیافت تهیه شوند علاوه بر اینکه از نظر اقتصادی بسیار به صرفه است به حفاظت از محیط زیست هم کمک می کند و در ضمن به لحاظ مرغوبیت هم هیچ تفاوتی با آنچه از مواد نو تهیه می شود ندارد.